De thuisbatterij is inmiddels een geliefd onderwerp geworden voor de media. Vooral de smeuïge oplichtersverhalen krijgen veel aandacht. Argeloze burgers die aan de deur een waardeloos systeem van €13.000 kopen; handige verkopers die terugverdientijden van 5-6 jaar weten voor te rekenen, het zijn ideale verhalen voor de consumentenprogramma’s. Toch lijkt de verkoop er geen last van te hebben, het wordt de consument ook steeds makkelijker gemaakt. De batterijen staan nu bij de bouwmarkt, bij sommige kruideniers, de witgoedwinkels, een Zweeds woonwarenhuis. Op internet wemelt het van de aanbieders die je een passende lening willen geven. De batterijen worden goedkoper en de bijbehorende regelsystemen worden steeds slimmer.
Dat je je eigen zonnestroom kan opslaan en een paar uur later kan weer gebruiken als de zon is verdwenen, is natuurlijk aantrekkelijk. Je kunt ook stroom inkopen als het goedkoop is en dan gebruiken of weer terugleveren als de prijs hoger is, dat is een leuk spel. Energieleveranciers bieden nu de mogelijkheid om mee te doen op de onbalansmarkt, zij combineren duizenden batterijen om zo te reageren op de schommelingen op het net. Zo ontwikkelen hardware, software en services een nieuwe context waaraan je als consument mee kunt doen. Dat is interessant en spannend; maar soms ook ingewikkeld. Of het een voldoende financiële vergoeding oplevert is niet makkelijk te voorspellen.
Betrouwbare informatie
De ‘early adopters’ maakt dat niet zo veel uit, ze vinden het leuk om zo’n nieuw systeem in huis te halen en ermee te experimenteren. Nu zijn de ‘late followers’ aan de beurt. Zij zijn wat voorzichtiger en minder geneigd om risico’s te nemen. Betrouwbare adviezen en informatie zijn voor hen belangrijk. De buurman, een familielid of een collega met kennis en ervaring is dan belangrijker dan een snelle babbel van een verkoper aan de deur.
Ruimte voor groei
Dit geldt ook voor bedrijven en de grote batterijsystemen. De avontuurlijke investeerders hebben inmiddels hun slag al geslagen met grote batterijen op het industrieterrein. Heel voorzichtig komt er nu beleid op gang, ook in Fryslân. De provincie lijkt inmiddels akkoord met grootschalige batterijopslag van meer dan 100 MW. Landelijk is het beleid nog wat vaag, er is nog geen duidelijk doel voor 2030 of 2050. Tennet bepleitte dat we 10.000 MW nodig hebben, vanuit de hernieuwbare energieorganisaties wordt een doel van 20.000 MW in 2030 bepleit. Wat het ook wordt, voorlopig is er nog ruimte voor groei en veel kansen.
Wie pakt de kansen? En wie beweegt te snel en wie is precies op tijd en krijgt de grote winst? De komende twee jaar zullen we het zien….